VII Seminarium NAI Warszawa – 28 stycznia

Drodzy Seminarzyści NAI Warszawa!

Wszystkiego najlepszego w 2017 roku!

Zapraszamy Was na kolejne,  VII Seminarium, które odbędzie się w sobotę, 28 stycznia. Oto jego program:

10:00 Rozpoczęcie

Cykl CDK – Cybernetyka dla każdego

10:00 CDK 13. Tendencje zachowań w zależności od cywilizacji – insp. Maciej Węgrzyn

Wykład dotyczy następujących kwestii: rodzaje tendencji – źródłowe (pierwotne), zdobywcze sojusznicze i wzajemne; omyłki w ocenie kontrahenta; przejście od tendencji pierwotnych przez zdobywcze, sojusznicze do wzajemnych.

11:00 CDK 14. Krystalizacja charakteru w cywilizacjach – insp. Maciej Węgrzyn

Wykład dotyczy następujących kwestii: przejście od egzodynamizmu do egzostatyzmu , później do statyzmu, później do egzostatyzmu z ednodynamizmem na końcu; omyłki charakterologiczne w różnych cywilizacjach; przykłady rozterek cywilizacyjnych.

Cykl PZN – Podstawowe założenia nacjokratyzmu

12:15 PZN 03. Nacjokratyzm, a polityka społeczna i prawna – Magdalena Ziętek-Wielomska

Henryk Piętka za Leonem Petrażyckim przedstawił podział nauk na obiektywno-poznawcze oraz subiektywno-stosunkowe. Nauki obiektywno-poznawcze podzielił na teoretyczne, opisowe i historyczne, natomiast nauki subiektywno-stosunkowe na nauki normatywne oraz celowościowe. Do tych ostatnich należy polityka społeczna, czyli nauka o możliwie najdoskonalszym uporządkowaniu życia społecznego. Należy postawić pytanie, do której/których z tych nauk należy nacjokratyzm.

Cykl HSS – Historia służb specjalnych

13:30 HSS 07. Mizerne początki Secret Intelligence Service – dr Rafał Brzeski

15:00 Antynatalistyczna polityka globalistów – Mateusz Wrzosek

Benedykt XVI w encyklice „Caritas in Veritate” wskazał na antynatalistyczną mentalność widoczną w systemach prawnych współczesnych państw, szczególnie tych rozwiniętych ekonomicznie. Emerytowany papież zwrócił również uwagę na rolę organizacji pozarządowych w rozpowszechnianiu i narzucaniu innym narodom działań skierowanych przeciwko życiu. W tym kontekście warto przyjrzeć się celom i metodom sterowania światowymi procesami ludnościowymi poprzez Organizację Narodów Zjednoczonych. Analiza dokumentów tej organizacji pozwoli dotrzeć do odpowiedzi na pytanie, czy tzw. państwa rozwinięte realizują politykę pronatalistyczną, czy antynatalistyczną.

Gość specjalny NAI Warszawa

15:30 Historia prawdziwa i mityczna – czy to da się pogodzić? – Jan Engelgard

Obok historii pisanej przez naukowców  istnieje historia potoczna, mityczna. Bardzo często różnią się one w sposób zasadniczy. Kiedyś nie było takiego rozdzielenia tych dwóch sfer – kronikarze średniowieczni pisali historię na zamówienie władcy, miała ona klasyczny charakter historii mitycznej, mającej na celu sławienie władcy i jego czynów. W wieku XVIII pojawia się jednak historia naukowa, rozwijająca się w wieku XIX aż do przyjęcia dzisiejszych standardów w wieku XX.  Jednak historia mityczna nie znika, a nawet – wraz pojawieniem się nowoczesnego nacjonalizmu – kwitnie. Mitologia jest nieodłączną cechą współczesnego nacjonalizmu. W Polsce obiegowa wersja historia, opierająca się na kilku ideologicznych kliszach – ma długą historię.  Według prof. Władysława Konopczyńskiego mity są potrzebne narodowi, ale nie mity  całkowicie fałszywe lub narzucane siłą. Czy nie żyjemy dzisiaj w czasach, kiedy nauka i podejście empiryczne straciło jakikolwiek wpływ na mitologiczną wersję polskiej historii?

Wykłady będą transmitowane na żywo via YouTube. Linki do poszczególnych wykładów znajdą się tutaj, na naszej stronie, w YouTube oraz na Facebooku. Osoby oglądające nas na żywo będą mogły zadawać pytania wykładowcom na czacie.

Zapraszamy i prosimy o udostępnianie!

 

Foto: styczniowa scenka z ursynowskiego parku 😉

Rozpoczęcie roku 2016/17

Drodzy Seminarzyści!

Wakacje, wakacje i … nagle kolorowa jesień wkoło. Przynajmniej tak to wygląda w niektórych parkach Warszawy. Mamy nadzieję, że wakacje się Wam udały. Mamy też nadzieję, że ten rok przyniesie wiele interesujących wykładów w NAI Warszawa, dzięki którym istotnie wzrosną Wasze kompetencje w zakresie sterowania społecznego.

Zaczynamy!

W tym roku zamierzamy spotkać się z Wami na 7 seminariach. Daty pierwszych trzech z nich to:

  • 1 października,
  • 19 listopada,
  • 17 grudnia.

Kontynuujemy dotychczasową formułę. Czyli spotykamy się on-line, na żywo, za pośrednictwem naszego kanału na YouTube. Seminaria rozpoczynać się będą o 10:00, a kończyć w okolicach 16:00.

Jeszcze dopracowujemy program pierwszego spotkania i opublikujemy go w ciągu 2-3 dni. Wezmą w nim udział znani Wam dobrze wykładowcy Akademii, jak Magdalena Ziętek-Wielomska, Rafał Brzeski czy Maciej Węgrzyn. Przewidujemy też występ specjalnego gościa, ale niech jego personalia pozostaną jeszcze przez chwilę tajemnicą.

Śledźcie nas uważnie tu, na naszej witrynie i na facebooku. Wkrótce więcej szczegółów.

Do zobaczenia!

Kongres wiedeński – sukces czy czwarty rozbiór Polski?

Zapraszamy do obejrzenia kolejnego filmu z cyklu OHP – Odplamianie historii Polski. Prosimy o komentarze, „polubienie”, a także udostępnienie swoim znajomym na serwisach społecznościowych. Dziękujemy!

Odcinek 3. Kongres wiedeński – sukces czy czwarty rozbiór Polski?


Główne tezy odcinka

Po rozbiorach na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej pojawiły się dwie koncepcje tego, co należy dalej czynić.

Pierwsza koncepcja, rozwijana głównie w zaborze rosyjskim – zachowawcza, konserwatywna – zakładała próbę ratowania tożsamości kulturowej i religijnej Polaków, nie przewidywała podejmowania działań zbrojnych czy politycznych. Jej głównym reprezentantem był książę Adam Jerzy Czartoryski. Koncepcja ta mogła być realizowana, gdyż wtedy jeszcze zabór rosyjski był najbardziej liberalnym – Petersburg zostawił całość życia społecznego, kulturalnego, edukację bez zmian. Gdyby nie zmiana przynależności państwowej, to właściwie na kresach RP nikt by nie zauważył, że nastąpił rozbiór.

Druga koncepcja, zbrojno-insurekcyjna, zdobyła przewagę na emigracji i opierała swoje nadzieje na Francji. Zaliczyć do niej trzeba walkę Legionów, należy także wspomnieć o grupie rewolucyjno-jakobińskiej inspirowanej ideałami rewolucji francuskiej.

Szansa na geopolityczne zaistnienie sprawy polskiej wyłoniła się w 1806, wraz z pojawieniem się Napoleona u granic Polski. Większość szlachty była sceptyczna w stosunku do Napoleona ze względów ideologicznych – bano się szerzenia idei rewolucji francuskiej. Pojawiły się dwa obozy geopolityczne: pronapoleoński oraz coraz bardziej krystalizujący się obóz prorosyjski z księciem Adamem Jerzym Czartoryskim na czele. Jednakże kiedy powstaje Księstwo Warszawskie, książę Czartoryski wycofuje się i daje szansę zwolennikom opcji pronapoleońskiej.

Księstwo Warszawskie zostało utworzone w 1807 r., w większych granicach niż późniejsze Królestwo Kongresowe – obejmowało także Wielkopolskę i część ziem zaboru austriackiego. Jego znaczenie jest nie do przecenienia, gdyż był to pierwszy wyłom w rozbiorach.

Zarzut kierowany w stronę obozu pronapoleońskiego, że wraz z klęskami Napoleona należało przejść na stronę przeciwną wydaje się nie być trafny. Były to czasy, kiedy szanowano jeszcze wierność przysiędze i ta właśnie polska wierność oraz nasze osiągnięcia wojskowe zostały docenione. Nie nastąpiły negatywne konsekwencje, których można było się spodziewać, czyli wymazanie sprawy polskiej podczas kongresu wiedeńskiego. Wręcz przeciwnie, car Aleksander powrócił w 1814 r. do swojej pierwotnej koncepcji traktowania rozbiorów jako porażki polityki rosyjskiej.

Na kongresie wiedeńskim Rosja grała kartą polską, Aleksander I forsował koncepcję utworzenia Królestwa Polskiego, która napotkała na gigantyczny opór Francji i Anglii. Wiosną 1815 r. groziła nawet wojna europejska o Polskę.

W polskiej historiografii istnieją dwie przeciwstawne oceny kongresu wiedeńskiego. 1) Był to czwarty rozbiór Polski i całkowita tragedia. 2) Był to jednak jakiś sukces, bo przywracano imię Królestwa Polskiego, tworzono państwo, które miało nowoczesną konstytucję, swoją armię i sejm, które mogło stać się podstawą do dalszych zdobyczy.

W tamtej sytuacji geopolitycznej należało zagrać kartą Napoleona bez względu na oceny ideologiczne. Najgorszy dla Polski był stan z 1795 r. i pojawienie się Napoleona rozbiło tamten układ geopolityczny, pojawiła się szansa odzyskania jakieś formy państwowości, niepodległości pełnej czy niepełnej.

Pozycje bibliograficzne:
Władysław Konopczyńki, “Pierwszy rozbiór Polski”
Aleksander Bocheński, “Dzieje głupoty w Polsce“
Andrzej Nieuważny, “My z Napoleonem”
Lech Mażewski, “Rzeczpospolita jeden i pół”

Warszawskie koło NAI (dawniej Harfor.pl)

%d bloggers like this: