Archiwa tagu: Jan Engelgard

XVI Seminarium – transmisje on-line [13.11]

Drodzy Państwo!

Zapraszamy na XVI Seminarium NAI Warszawa!

Oto program wraz z odnośnikami do poszczególnych transmisji on-line:

 

9:00 Rozpoczęcie

 

Cykl MIR – Mity i realia

9:00 MIR 02. Mit żołnierzy wyklętych – potrzebny czy szkodliwy? – Jan Engelgard

Lansowany przez władze państwa w ramach tzw. polityki historycznej – kult żołnierzy wyklętych zepchnął na dalszy plan, poza świadomość społeczną wiele innych nurtów politycznych, postaci i postaw. Stawianie za wzór patriotyzmu drogi jaką wybrali żołnierze podziemia po 1945 roku stawia na pierwszym miejscu pytanie – czy w dłuższej perspektywie ten mit nie zaowocuje zachowaniami irracjonalnymi i szkodowymi dla Polski i jej narodowego interesu?

 

Cykl Cykl KIP – Kołyski i potęga

10:00 KIP 03. Dzietność Polaków i muzułmanów. Mity i rzeczywistość – Mateusz Łakomy

Dzietność w ostatnich latach stała się jednym z najgorętszych tematów debaty publicznej. Pewne fakty zmieszane są z dużą liczbą mitów, niedopowiedzeń i wyobrażeń. W tym wykładzie omówione zostaną 3 tematy. Po pierwsze przedstawione zostaną argumenty za tezą, że dzietność w Polsce nie wynosi 1,45 tylko około 1,7. Po drugie pokazane zostanie dlaczego lepiej jest uważać, że dzietność Polek w Wielkiej Brytanii nie różni się istotnie od dzietności Polek w Polsce. Po trzecie wreszcie przedstawiona zostanie faktyczna dzietność muzułmanów w wybranych krajach europejskich.

 

Cykl CDK – Cybernetyka dla każdego

11:00 CDK 27. Skuteczność optymalizacji – Maciej Węgrzyn

Autor przedstawi między innymi miary jakości, użyteczności i stopnia zaadoptowania w środowisku – dla ludzi i roślin na przykładzie sosny zwyczajnej.

Nowy cykl VWI – Vademecum wojny informacyjnej

Ten nowy cykl doktora Rafała Brzeskiego, to ABC wojny informacyjnej . Polecamy szczególnie tym, którzy chcą lub muszą lepiej rozumieć nowoczesną walkę toczoną z przewagą technik informacyjnych. Dedykujemy go kandydatom na wszelkie odpowiedzialne stanowiska.

12:00 VWI 01. Manipulatoryka kampanijna – dr Rafał Brzeski

Odwoływanie się do przekazów zmanipulowanych, dezinformacji i bezczelnych kłamstw to podstawowa i najstarsza taktyka w kampaniach przedwyborczych. Politycy i kandydaci na polityków bardzo często uciekają się do kłamstwa, albowiem znają czynniki „łagodzące” ewentualną demaskację. Najważniejszym jest czas. Kłamca liczy, że zanim odbiorcy zdemaskują jego „fejka” to kampania się skończy i będzie „po sprawie”.

Poważne ryzyko polityczne przy posługiwaniu się kłamstwem istnieje dopiero wówczas, gdy odbiorcy zorganizują się w sprawne grupy zdolne ograniczyć do minimum „łagodzący” czynnik czasu. Dla zdeterminowanych demaskatorów zorganizowanych w zespoły „kontrwywiadu obywatelskiego” internet i media społecznościowe są bezcennymi narzędziami i przysłowiowym „biczem bożym” dla kłamców.

 

Od ok. 13:00 do 14:00 PRZERWA OBIADOWA

 

Cykl DIP – Dywersja ideologiczna przeciw Polsce

14:00 DIP 05. „Marksizm kulturowy” czy masoneria? – Magdalena Ziętek-Wielomska

Negatywny stereotyp marksizmu kulturowego stanowi element ideologii antykomunizmu, która od lat 80-tych narzucana jest Polsce przez obce kanały wpływu. Czy rzeczywiście to „marksiści” i „komuniści” – obok „ruskich agentów ” – pociągają za sznurki? Wykład zostanie poświęcony przedstawieniu elementów ideologii wolnomularskiej, która stanowi prawdziwą bazę dla zmian, które dokonywane są pod szyldem progresywizmu (stereotyp pozytywny tworzony dla lewicy) czy też właśnie „marksizmu kulturowego” (stereotyp negatywny tworzony dla prawicy).


 

Gość NAI Warszawa

15:00 Historia cybernetyki – wybrane aspekty – dr Maciej Henryk Górny

W wystąpieniu pokazane zostaną helleńskie prapoczątki cybernetyki – początki naukowych dociekań o istocie władzy i kierowania. Następnie wspomniany zostanie Ampere, który cybernetyce poświecił krótkie, encyklopedyczne hasło w swoim „Eseju o filozofii nauki, albo analitycznym przedstawieniu naturalnego podziału wiedzy ludzkiej”. Nieco więcej miejsca poświeci się cybernetycznym koncepcjom Bronisława Ferdynanda Trentowskiego, który cybernetyce – jako pierwszy w historii – poświecił całą książkę („Stosunek filozofii do cybernetyki, czyli sztuki rządzenia narodem. Rzecz treści politycznej”, Poznań 1843). Rozważaniami sterowniczymi zajęli się, niezależnie od siebie, polski teleelektryk Marian Mazur i amerykański matematyk Norbert Wiener. Mazur zmuszony był przerwać na pewien czas swoje prace ze względu na wojenne i powojenne warunki, Wiener wydał w 1948 książkę pt. „Cybernetyka, czyli sterowanie i komunikacja w zwierzęciu i maszynie”, co uważa się za początek cybernetyki jako osobnej dyscypliny naukowej. W dalszej części wystąpienia uwaga zostanie skupiona na polskiej cybernetyce. Zaprezentowana będzie zarówno polska szkoła cybernetyki rozwijana przez Mariana Mazura i Józefa Kosseckiego oraz przez kontynuatorów ich dorobku, jak i działalność innych osób zajmujących się cybernetyką, takich jak: Henryk Greniewski, Franciszek Studnicki, Janusz Korwin Mikke etc. Celem wystąpienia jest pokazanie skąd wzięła się cybernetyka i dokąd zmierza, jaki jest jej obecny status i perspektywy rozwoju.

 

Cykl MAS – Metody analizy socjocybernetycznej

16:00 MAS 04A. Entropia a stopień organizacji systemu (obliczenia zmian światowej globalizacji) – Tomasz Banyś

W kolejnej części cyklu Metody Analizy Socjocybernetycznej przyjrzymy się pojęciom ENTROPII i NEGENTROPII oraz o ich ilościowej interpretacji. Powiemy też o STOPNIU ZORGANIZOWANIA SYSTEMU oraz przedstawimy i uzupełnimy obliczenia Docenta Kosseckiego dotyczące pytania „Czy świat zmierza do jedności czy różnorodności?”

 

Nowy cykl OPH – Optymalizacja procesów handlowych

17:00 OPH 01. Dobrze zorganizowana zabawa – uniwersalna motywacja – Dominik Dudek

Profesor Marian Mazur chciał wiedzieć kim jest człowiek, ja chciałbym wiedzieć jak i dlaczego człowiek wchodzi w sprzężenia z innymi ludźmi. W jaki sposób wykorzystuje sprzężenie w celu optymalizacji oddziaływania na otoczenie. Oraz najważniejsze dla mnie jako handlowca jak być skutecznym w realizacji celów handlowych.

Cybernetyka dała mi wzorce dzięki którym optymalizuję działania handlowe, które są konieczne w procesie optymalizacji mocy swobodnej systemów i procesów.

„Nec Hercules contra plures” działa również w handlu pod warunkiem uzyskania synergii lub transgresji.

Cykl wykładów będzie o praktycznym wykorzystaniu wzorców cybernetycznych w praktyce handlowej ze szczególnym uwzględnieniem budowania długoterminowych relacji.

 

Osoby oglądające nas na żywo  będą mogły zadawać pytania wykładowcom na czacie.

 

Zapraszamy i prosimy o udostępnianie!

„Sybir” – mit polityczny?

Zapraszamy do obejrzenia dziesiątego odcinka z cyklu OHP – Odplamianie historii Polski.

Prosimy o komentarze, „polubienie”, a także udostępnienie swoim znajomym na serwisach społecznościowych. Dziękujemy!

Odcinek 10. „Sybir” – mit polityczny?


Rozmawiają Magdalena Ziętek-Wielomska i Jan Engelgard

Główne tezy odcinka

Represje po powstaniu styczniowym nieodłącznie kojarzą się z Syberią, a wręcz z „Sybirem”. Słowo to posiada bardziej ostre znaczenie: Sybir to coś strasznego, otchłań, z której się nie wraca.
Polska epopeja syberyjska to już konfederacja barska, powstanie kościuszkowskie, listopadowe – ale nie w takiej skali, jak po powstaniu styczniowym. Szacuje się, że tą formą represji zostało objętych od 20 do 30 tysięcy uczestników powstania. Najcięższą karą była katorga, czyli ciężka fizyczna praca pod nadzorem. Katorżnicy podróż na Syberię odbywali zakuci w kajdany; stanowili około 10% represjonowanych. Pozostałe kategorie to osiedleńcy i zesłańcy. Osiedleńcy musieli zamieszkiwać na danym terenie, nie mogli opuszczać swojej guberni, nie byli pilnowani, mogli zabrać ze sobą rodzinę. Musieli się także sami utrzymać, ale istniał także system zapomóg.

Powstanie styczniowe przyczyniło się do utrwalenia negatywnego mitu Sybiru. Obraz ten został stworzony w malarstwie, literaturze, poezji i prezentuje on zsyłki na Syberię jako coś drastycznie strasznego i beznadziejnego. Możemy mówić o micie, gdyż mamy tutaj do czynienia z rozdźwiękiem pomiędzy powszechną opinią na temat zesłań, a choćby relacjami pamiętnikarskimi osób, które przeżyły Syberię. Z analizy pamiętnikarskiej wyłania się obraz bardziej złożony. Warto wspomnieć np. o takiej postaci jak Benedykt Dybowski, który po zesłaniu żył jeszcze 67 lat, stał się bardzo znanym odkrywcą Syberii odznaczonym wieloma medalami, do dzisiaj ma swoje pomniki i ulice noszące jego nazwisko. Także wielu przedsiębiorców było Polakami, wszystkie apteki i cukiernie były polskie. Wszystkim im pomagało to, że Polacy pracowali wszędzie: byli urzędnikami, pracowali na kolei, na poczcie, nawet jednym z gubernatorów Syberii Zachodniej był Polak, Aleksander Despot-Zenowicz.

Twórcy mitu Syberii, jak np. Słowacki, Malczewski, Grottger sami na Syberii nigdy nie byli.

Na żywotność tego wpłynęło także powszechne porównywanie okresu carskiego do stalinowskiego, a to były dwa różne światy. W przypadku tego pierwszego, bardziej był to system izolacji, niż typowej represji karnej – chodziło o odizolowanie rewolucjonistów od mieszkańców Królestwa. Natomiast celem gułagów nie była izolacja, lecz eksterminacja. Warto wspomnieć, że Feliks Dzierżyński był 3 razy na Syberii i za każdym razem uciekał; w reżimie systemu totalitarnego nie przeżyłby nawet jednej ucieczki. To pokazuje, że system ten był dość nieefektywny.

Mit Sybiru został także utrwalony w PRL. Ówcześni historycy podtrzymywali go, żeby uzasadnić wybuch rewolucji, odwoływali się przy tym do obrazów kreślonych już wcześniej przez lewicowych rewolucjonistów, jak choćby Dzierżyńskiego.

Literatura:
Jan Trynkowski, Polski Sybir. Zesłańcy i ich życie. Narodziny mitu, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2017
Jan Witort O syberyjskim zesłaniu i rusyfikacji Żmudzi, DiG, Warszawa 2017

Powstańczy terror – ciemne plamy na historii powstania styczniowego?

Zapraszamy do obejrzenia kolejnego, dziewiątego odcinka z cyklu OHP – Odplamianie historii Polski. To trzeci z kolei film na temat powstania styczniowego, którego rocznicę wybuchu obchodzimy w tym miesiącu. Prosimy o komentarze, „polubienie”, a także udostępnienie swoim znajomym na serwisach społecznościowych. Dziękujemy!

Odcinek 9. Powstańczy terror – ciemne plamy na historii powstania styczniowego?

Rozmawiają Magdalena Ziętek-Wielomska i Jan Engelgard

Główne tezy odcinka

Jesienią 1863 powstanie wydaje się chylić ku upadkowi. Czerwoni oddają całą władzę Romualdowi Trauguttowi, który staje się dyktatorem powstania. Zamieszkuje przy ulicy Smolnej 3 w Warszawie, skąd przez pół roku kieruje powstaniem.

Istnieją sprzeczne opinie na temat tego, dlaczego zdecydował się przyjąć tę funkcję. Traugutt był byłym podpułkownikiem armii rosyjskiej, między innymi brał udział w wojnie krymskiej. Za swoje zasługi dla armii carskiej był wielokrotnie odznaczany. Podejmując decyzję o przystąpieniu do powstania musiał znać siłę armii.
J. Giertych twierdzi, że Traugutt nie wierzył w zwycięstwo powstania, jego postawa była czysto honorowa. Niektórzy twierdzą, że Traugutt wierzył w pomoc Francji albo liczył na wybuch powstania ludowego.

Inni twierdzą, że przejął władzę nad powstaniem, gdyż nienawidził czerwonych i uważał ich za największych wrogów. Przyjmując funkcję dyktatora, odsunął ich od wpływu na powstanie. Przede wszystkim jednak, przyczynił się do zaprzestania stosowania terroru przez tzw. sztyletników, którzy na polecenie czerwonych wykonywali wyroki na tych Polakach, których uznawano za wrogów powstania.

Terror powstańczy rozpoczął się już wcześniej, bo już w 1861 r. sztyletnicy próbowali zabić Wielopolskiego. Jeśli chodzi o terror w terenie, to prawie wszyscy milczeli na ten temat. Jedynie Walery Przyborowski, w swoim monumentalnym dziele poświęconym powstaniu pisał o istnieniu Żandarmerii Narodowej, która zajmowała się ściąganiem podatków oraz karaniem tych, którzy nie popierali powstania. Żandarmeria Narodowa stosowała represje w stosunku do tych, którzy nie chcieli się przyłączyć. Według ustaleń historyków, Żandarmeria Narodowa wieszała bez wyroków przeciwników powstania, duża część wyroków była nieuzasadniona. Oblicza się, że powieszono od 1600 do 2000 osób, dwie trzecie stanowili chłopi, ale represje objęły też szlachtę, żydów, kolonistów niemieckich.

Traugutt ostatecznie został zdekonspirowany, w nocy z 9/10 kwietnia żandarmeria wkroczyła do mieszkania przy ul. Smolnej, ale aresztowano tylko Mariana Dubieckiego, który mieszkał w sąsiednim pokoju. Traugutt znajdował się w pokoju obok. Czy było to przeoczenie, czy świadomy zabieg, tego nie wiadomo. Traugutt miał możliwość ucieczki, ale nie skorzystał z niej. Żandarmeria przyszła ponownie dobę później. Został stracony na stokach Cytadeli.

Romuald Traugutt jest jedyną postacią w najnowszej historii Polski, która jest powszechnie akceptowana we wszystkich obozach politycznych. Za bohatera uznali go zarówno piłsudczycy, endecy, a także lewica, również komunistyczna.

Jedynym historykiem, który skrytykował Traugutta, był Walery Przyborowski, który nie bał się poruszać tematów niewygodnych. Napisał, że był to człowiek godny szacunku, jego otoczenie też, ale byli to ludzie oderwani od rzeczywistości.

Polecana literatura:
Emanuel Halicz (red.), Proces Romualda Traugutta i członków Rządu Narodowego, tom I-IV, 1960-61.
Wiesław Caban (red.), Wiktoria Śliwkowska, Powstanie Styczniowe 1863-1864. Walka i uczestnicy. Represje i wygnanie. Historiografia i tradycja, Kielce: Akademia Świętokrzyska, 2005.
Najważniejsze dzieła W. Przyborowskiego o powstaniu styczniowym: Ostatnie chwile Powstania Styczniowego, t. 1–4, Poznań 1887–1888; Historia dwóch lat 1861-1862, t. 1–5, Kraków 1892-1896; Dzieje 1863 roku, t. 1–5, Kraków 1897-1919; Wspomnienia ułana 1863 roku, t. 1–2, Poznań 1874 i 1878.
Stefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, Warszawa 2009.
Jędrzej Giertych, Kulisy powstania styczniowego, 1965.