Zjazd NAI 2026

Jednocześnie do niszczenia wykorzystuje się coraz więcej oddziaływań komunikacyjnych. W tychże mamy do czynienia z brakiem zrozumienia ich charakteru, który dla większości stron pozostaje w sferze niezdefiniowanej, intuicyjnej, na poziomie pojęć pierwotnych. Walczy się metodą prób i błędów. Marnuje się zasoby i życie ludzkie. To skutkuje koniecznością zredefiniowania pojęcia wygranej w nowej, kolejnej generacji walki, która jest udziałem naszego pokolenia. Mamy dziejowy punkt polifurkacyjny, a więc należy walczyć skutecznie, bo stawką jest przetrwanie Narodu.

W wykładzie przedstawię chronologiczną klasyfikację walki, która jest syntezą pracy docenta Józefa Kosseckiego, a także rozwinę jego myśl o własne przemyślenia i wskażę Państwu, co obecnie znaczy „wygrać” i jak walczyć skutecznie w V generacji walki.

Czy zgodzilibyśmy się, żeby decyzje o leczeniu, o firmie albo o państwie zapadały tak, jak zgaduje się hasła w teleturnieju? Brzmi absurdalnie, a jednak tak właśnie działa generowanie odpowiedzi. Jakościowa teoria informacji Mariana Mazura, uogólniona później przez Józefa Kosseckiego, przez pół wieku rozwijała się poza głównym nurtem. Dziś, gdy o sztucznej inteligencji mówi się wszędzie, okazuje się, że to właśnie ta teoria opisuje w sposób ścisły cechy, które wszyscy zauważają, a nikt nie potrafi nazwać.

Wystąpienie ma charakter przekrojowy i prowadzi przez trzy pojęcia. Informacja: współczesna sztuczna inteligencja jest przedłużeniem ilościowej teorii Shannona, który świadomie wyłączył znaczenie z zakresu swojej teorii. Mazur znaczenie zdefiniował, a jego teoria z 1970 roku opisuje „maszyny statystyczne … do korzystania z wielkich zbiorów kodów asocjacyjnych”, zanim takie maszyny nauczyły się mówić. Prawda: model językowy nie sprawdza, co jest prawdziwe, lecz co jest najbardziej prawdopodobne; to, co branża nazywa „halucynacją”, ma u Mazura nazwę, mechanizm i systematykę. Autonomia: Mazur podał zupełną klasyfikację systemów pod kątem ich samodzielności i ścisłe kryterium autonomii, jakim jest posiadanie homeostatu, organu broniącego własnego interesu systemu. Model językowy homeostatu nie ma. Jeśli więc gdzieś istnieje system autonomiczny, to sztuczna inteligencja jest tylko jego fragmentem. Pytanie o „autonomię” agentów czy modeli należy zamienić na pytanie, czyja autonomia za nimi stoi. Kto pełni w tym systemie funkcję homeostatu i kto jest jego rzeczywistym beneficjentem? Bo z pewnością nie jest nim maszyna.

Polska Szkoła Cybernetyki opisuje jednym językiem maszyny, ludzi i organizacje. Wejście sztucznej inteligencji do codziennego życia jest pierwszą od pięćdziesięciu lat okazją, żeby ten język wyszedł poza wąskie grono i został użyty tam, gdzie dziś brakuje słów. Odpowiedzi teoretyczne już są. Wystarczy włączyć je do poszczególnych dziedzin nauki, by sztuczna inteligencja pozostała narzędziem badacza, a nie odwrotnie.

Wystąpienie jest rozszerzoną wersją wykładu wygłoszonego 26 września 2026 r. na konferencji „Akademickie spotkania z cybernetyką” w SGGW.

Proces powstawania społeczeństwa globalnego powinien być naturalnym procesem wynikającym ze wzrostu dynamiki i specyfiki zmian społecznych, a zwłaszcza szybkiego przemieszczania się ludzi w przestrzeni, rozwoju nowoczesnych technologii i związanej z tym dostępności informacji, dyfuzji kultury oraz wzrostu liczby wirtualnych grup odniesienia. Globalizacji towarzyszą jednak procesy budzące wiele niepokojów, związane z nierównowagą systemową, która staje się udziałem powstającego społeczeństwa światowego. Problemami coraz powszechniej dostrzeganymi są występujące na całym świecie procesy deformacji demokracji, polaryzacja społeczna, pogłębiające się nierówności społeczne oraz zawężanie obszaru wolności obywatelskich. Problemy te wynikają przede wszystkim z silnej pozycji ponadnarodowych podmiotów gospodarczych, które ze względu na posiadany kapitał ekonomiczny zdolne są kreować politykę na różnych szczeblach struktury społecznej bez uwzględniania konieczności zachowania globalnej równowagi systemowej. Z tej perspektywy analiza współczesnych procesów społecznych w zestawieniu z hipotetycznymi wariantami społeczeństwa globalnego (Robertson 1992) staje się kluczowa dla zrozumienia otaczającego nas świata. Zakładając, że sterowanie może się odbywać zgodnie z interesem społeczeństwa ogólnego, będącego zespołem wielu odrębnych, samodzielnych systemów gwarantujących ultrastabilność systemową, oraz wbrew tym interesom, istotne jest określenie uwarunkowań mechanizmów społecznych stanowiących o kształcie współczesnego życia społecznego. W referacie zwrócona zostanie szczególna uwaga na procesy unifikacyjne umożliwiające kontrolę społeczną w skali globalnej oraz specyfikę współczesnych nowych „elit” społecznych realizujących polityki informacyjne i gospodarcze o szerokim światowym zasięgu.

Oficjalnie to „wskrzeszone” przez papiestwo Imperium Rzymskie zostało rozwiązane dopiero w 1806 r., ale zarówno przez dynastię Habsburgów, jak i sprzeciwiające się procesom nacjonalizacji Europy papiestwo, idea uniwersalnego Imperium Rzymskiego była cały czas podtrzymywana, czego efektem jest obecny proces integracji europejskiej, intensywnie wspierany przez Kościół katolicki. Polska od 1000 lat znajduje się w cieniu tworu politycznego, który konsekwentnie odmawia uznania naszego prawa do suwerenności – czego znaczenie jest w Polsce notorycznie ignorowane i prowadzi do błędnych decyzji politycznych.